|
De
positie van de vrouw in de Islam |
Speech gegeven
tijdens de internationale en 75e conventie van de
Ahmadiyya Anjuman Isha’at Islam Indonesia
Door mevr. S. Malik, Ohio, U.S.A.
Mij is gevraagd
iets te vertellen over de Positie van de vrouw in de islam.
Dit onderwerp is deze dagen buitengewoon belangrijk, daar de islam
zeer kritisch wordt bekeken in de westerse wereld, vanwege de
huidige conflicten in het Midden-Oosten en Afghanistan.
Men heeft in het
Westen een zeer negatieve indruk van de islam als gevolg van deze
conflicten. Dit negatieve beeld wordt verder versterkt door het
grootste deel van de media en de christelijke
evangelistische bewegingen.
Na het onderwerp
van jihad is de positie van de vrouw in
de islam het onderwerp dat het minst begrepen en verkeerd
voorgesteld wordt in het Westen.
Helaas wordt deze
slechte indruk verder versterkt door de lage behandeling van vrouwen
in bepaalde moslimlanden vanwege lokale culturele gebruiken.
Er wordt gedacht
dat de vrouw in de islam in elk opzicht inferieur is aan de man. In
feite denken sommige mensen in het Westen dat vrouwen in de islam
niet eens een ziel hebben!
De positie van een
individu, of het nu een man is of een vrouw, in een godsdienst zal
afhankelijk zijn van de geestelijke status en sociale en economische
rechten die aan het individu worden geschonken. Geen ander Religieus
Boek en geen andere hervormer heeft zelfs maar een fractie gedaan
van wat de Heilige Koran en de Profeet Mohammed hebben gedaan om de
positie van de vrouw te verheffen.
De geestelijke
positie van de vrouw in de islam.
In geestelijke zin
is de vrouw in de islam gelijk aan de man. In de Heilige Koran zijn
ze beiden uit een en dezelfde ziel geschapen. Dit is een correctie
op het verhaal in de bijbel, waar zij als een nakomertje uit de rib
van Adam is geschapen. Deze gedachte van gelijkheid van de schepping
van man en vrouw wordt in de Heilige Koran vanaf de vroegste
openbaringen kenbaar gemaakt.
“Bij de nacht,
wanneer die een sluier werpt!
En de dag, wanneer
die straalt!
En de schepping
van het mannelijk en het vrouwelijke!” (92:1-3)
“En dat Hij het is
Die doet sterven en leven geeft,
En dat Hij paren
schept, het mannelijke en het vrouwelijke,
Uit de kleine
levenskiem, wanneer die gereed gemaakt is.” (53:44-46)
Rechtstreeks vanaf
de vroegste openbaringen wordt dus in gelijke woorden over het
mannelijke en het vrouwelijke gesproken.
Latere
openbaringen ontwikkelen dezelfde basisgedachte:
“O mensen, kom
jullie plicht na tegenover jullie Heer, Die jullie uit één wezen
heeft geschapen en zijn partner van dezelfde (soort), en uit deze
twee vele mannen en vrouwen heeft verspreid ...” (4:1)
Een andere grote
dienst die de islam de vrouw heeft bewezen, is dat die haar
verschoond heeft van de aanklacht, dat zij er verantwoordelijk voor
was dat zonde zijn weg vond in het menselijk
ras. Volgens de bijbel was het de vrouw die naar de duivel luisterde
en toen Adam misleidde door hem te verleiden.
De islam spreekt
haar helemaal vrij van deze beschuldiging door in de Heilige Koran
te stellen, dat het Adam en Eva beiden waren die door de duivel
werden bedrogen.
De Koran stelt
niet alleen de gelijkheid van de ziel van man en vrouw vast, maar
het stelt ook dat de vrouw gelijke mogelijkheden bezit om zich
geestelijk te ontwikkelen.
“Wie ook kwaad
doet, hij zal met het gelijke daarvan
vergolden worden; en wie ook goed doet, hetzij een man of een vrouw,
en hij is een gelovige, deze zullen de Tuinen ingaan, om daarin
onderhoud zonder maat te ontvangen.” (40:40)
“Wie ook goed
doet, hetzij een man of een vrouw, en is een gelovige, Wij zullen
hem zeker een goed leven laten leiden, en Wij zullen hen zeker hun
beloning geven voor het beste van was zij deden.” (6:97)
“Waarlijk, de
mannen die zich onderwerpen en de vrouwen die zich onderwerpen, en
de gelovige mannen en de gelovige vrouwen, en de gehoorzame mannen
en de gehoorzame vrouwen, en de waarheidlievende mannen en de
waarheidlievende vrouwen, en de geduldige mannen en de geduldige
vrouwen, en de nederige mannen en de nederige vrouwen, en de
liefdadige mannen en de liefdadige vrouwen, en de vastende mannen en
de vastende vrouwen, en de mannen die hun kuisheid bewaken en de
vrouwen die bewaken, en de mannen die Allah veel gedenken en de
vrouwen die gedenken – Allah heeft voor hen vergiffenis en een
machtige beloning bereid.” (33:35)
Vrouwen waren in
staat het hoogste geestelijke geschenk te ontvangen, dat van de
Goddelijke openbaring, zoals in het geval van de moeder van
Mozes:
“En Wij
openbaarden aan de moeder van Mozes,
zeggende: Zoog hem; en wanneer u voor hem vreest, werp hem in de
rivier en vrees niet, noch treur; waarlijk, Wij zullen hem tot u
terugbrengen en hem tot een van de boodschappers maken.”
(28:7)
En ook in her
geval van Hazrat
Mariam:
“En
toen de engelen zeiden: O Maria, waarlijk, Allah heeft u
gekozen en u gereinigd en u gekozen boven de vrouwen van de wereld.”
(3:42)
De Heilige Koran
zegt van de vrouwen van de heilige profeet Mohammed dat ze grondig
gereinigd waren. In hun hoedanigheid van moeders van de gelovigen
dienen ze als geestelijke rolmodellen voor alle moslims. Het feit
dat een aanzienlijk gedeelte van de Hadies
via Hazrat Aisha
is overgeleverd, en dat zij vele jaren na de dood van de Heilige
Profeet een vooraanstaande lerares van de
Hadies was, legt duidelijk de hoge geestelijke positie van
vrouwen in de islamitische traditie vast.
Sociale en
economische rechten
Afgezien dat de
islam vastgesteld heeft dat de vrouw geestelijk gelijk is aan de
man, heeft die ook een revolutie teweeggebracht in de sociale,
wettelijke en economische status van vrouwen. Voor de islam hadden
vrouwen in Arabië geen recht op bezit.
Ze werd in feite zelf beschouwd als bezit en werd samen met andere
bezittingen door mannen geërfd. Ze had geen recht op het bezit van
haar overleden echtgenoot of vader.
De geboorte van
een dochter werd als een schande ervaren, en onder de adel van de
Quraish werden vrouwelijke baby’s levend
begraven, zodat de familie niet opgescheept hoefde te zijn met de
schande van een vrouwelijk kind.
De verandering die
de islam in deze toestand teweegbracht, is ongeëvenaard in de
geschiedenis van de mensheid.
De hervorming die
de islam introduceerde, maakte van de vrouw een vrije persoon in de
meest complete zin van het woord, en zo werd het halve
menselijk ras in een tijdspanne van
drieëntwintig jaar bevrijd van slavernij – een positie die de vrouw
slechts gedeeltelijk en recentelijk pas heeft bereikt in de
niet-moslimse wereld, en dan ook nog na tientallen jaren van zware
strijd.
Om volledig
gelijkwaardig deel te nemen in de maatschappij, moet een individu
economische rechten hebben. De islam geeft de vrouw deze economische
rechten op verschillende wijzen.
In de eerste
plaats is aan vrouwen het recht gegeven op arbeid. Een vrouw kan elk
werk verrichten dat zij wil en heeft recht op haar verdiensten.
“..
Voor mannen is het voordeel van wat ze verdienen. En voor vrouwen is
het voordeel van wat ze verdienen ...” (4:32)
In de tijd van
Hazrat Umar
stelde hij een vrouw aan als toezichthouder van de openbare markt.
Om een huwelijk op
een gezonde, juiste en evenwichtige voet aan te vangen, werd aan de
vrouw een bruidsschat gegeven om haar tot eigenaar van bezit te
maken. De bruidsschat kan uit elk bedrag bestaan.
De Koran zegt dat
er zelfs een stapel goud als bruidsschat aan een vrouw kan worden
gegeven.
“ ... Geef hen hun
bruidsschatten zoals is vastgesteld ...” (4:24)
Ook had zij in de
huwelijkse relatie recht op ondersteuning van de echtgenoot.
“Mannen zijn de
onderhouders van de vrouwen, omdat Allah sommige van hen anderen
heeft toen overtreffen, en omdat zij van hun bezittingen uitgeven.”
(4:34)
Wanneer een man in
de islam zijn vrouw ondersteunt, dan bewijst hij haar geen enkele
gunst, waarvoor zij hem dankbaar moet zijn, maar is het eerder nog
een recht dat God haar heeft gegeven.
Een andere wijze
waarop de islam de vrouw economische gelijkheid heeft gegeven, was
door haar erfenisrechten te schenken:
“Voor mannen is
een aandeel van wat de ouders en de naaste verwanten nalaten, en
voor vrouwen is een aandeel van wat de ouders en de naaste verwanten
nalaten.” (4:7)
Sociale rechten
Naast dat de islam
vrouwen dezelfde economische rechten heeft gegeven als mannen, heeft
die ook een grote verandering teweeggebracht in de sociale status
van vrouwen. Voor de islam bestonden er losbandige seksuele relaties
tussen de seksen, waarbij de vrouw de uitgebuite partij vormde,
hetgeen in extreme mate voorkwam. Mannen
schepten openlijk op over hun seksuele escapades, en de
pre-islamitische literatuur staat vol van deze verhalen.
De islam zette
deze toestand van zaken recht door maatregelen in te stellen ter
bescherming van de seksuele waardigheid van vrouwen.
“Zeg tegen de
gelovige mannen dat ze hun blikken neerslaan en hun seksuele driften
onderdrukken. Dat is reiner voor hen. Waarlijk, Allah is Zich bewust
van wat zij doen. En zeg tegen de gelovige vrouwen dat ze hun
blikken neerslaan en hun seksuele driften onderdrukken en hun
sierselen niet
tonen, behalve wat daarvan zichtbaar is. En laat hen hun
hoofdbedekkingen over hun borsten werpen ...” (24:30:31)
“O Profeet, zeg
tegen uw vrouwen en uw dochters en de vrouwen van de gelovigen om
hun overkleden over zich te werpen. Dit is gepaster, zodat ze
kenbaar zullen zijn, en geen problemen ondervinden. En Allah is
immer Vergevend, Genadevol.” (33:59)
Het doel van het
in stand houden van een kuise en reine relatie tussen de seksen
wordt dus via de bovenstaande middelen bereikt. Een onnodige menging
van vrouwen en mannen, wat zo vaak leidt
tot onwettige seksuele relaties, wordt sterk ontmoedigd. Van
moslimvrouwen wordt verlangd om zich fatsoenlijk te kleden en hun
lichamelijke schoonheid niet bloot te stellen,
hetgeen een bron van aantrekking voor mannen kan zijn.
De Heilige Profeet
heeft gezegd dat wanneer een vrouw volwassen is geworden, dan is het
niet gepast dan enig deel van haar lichaam zichtbaar is, behalve
haar handen en gezicht.
Fatsoenlijke
kleding voor moslimvrouwen beschermt derhalve
hun seksuele waardigheid en voorkomt dat ze louter seksobjecten
worden. De islam verbiedt ook exploitatie van vrouwen door de
schoonheid van de vrouw te gebruiken om
produkten te verkopen. De schaamteloze wijze waarop vrouwen
in reclames worden gebruikt in Westerse landen om
produkten te verkopen, is afstotend voor
de islam.
De bovenstaande
maatregelen tezamen met de sterke
aanbeveling om de huwelijkse staat in te gaan, dienen om de
seksualiteit van mannen en vrouwen te beschermen.
Het huwelijk wordt
aangemoedigd en wordt beschouwd als een normale toestand van sociaal
bestaan van zowel mannen als vrouwen. Door deze maatregel worden
seksuele begeerten gekanaliseerd tot een bruikbare en nuttige
eigenschap.
“En huw degenen
onder jullie die vrijgezel zijn ...” (24:32)
De Heilige Profeet
heeft bij vele gelegenheden de deugden van het huwelijk geprezen, en
heeft gezegd dat dit de beste manier is om kuisheid te bewaren en de
blikken nederig te houden. Bij een gelegenheid zei hij, toen hij de
monnikachtige neigingen van een zekere jongeman opmerkte: “Ik ben
getrouwd. Wie naar een andere weg dan mijn weg neigt, behoort niet
tot mij”.
De instemming van
een vrouw is nodig om te trouwen. Ze kan niet tegen haar wil gehuwd
worden.
“Het is niet
wettig voor jullie dat jullie vrouwen nemen als erfenis tegen hun
wil.” (4:19)
De vrouw wordt in
het huwelijk door de Heilige Profeet beschreven als de beheerder
over het gezin van haar echtgenoot, en in de Heilige Koran worden
haar dezelfde rechten en plichten gegeven als de man.
“... En vrouwen
hebben rechten, gelijk als die tegenover haar op een rechtvaardige
wijze ...” (2:228)
De man wordt
bevolen de vrouw in onderhoud te voorzien. Dit is daarom geen enkele
gunst die hij haar bewijst, maar het is integendeel haar recht om
door hem gehuisvest en onderhouden te worden.
De Koran legt er
nadruk op dat de relatie tussen mannen en vrouwen meer inhoud dan
louter lichamelijke begeerte. Ze dienen een bron van comfort en
bescherming voor elkaar te zijn.
“En van Zijn
tekenen is, dat Hij partners voor jullie uit jullie zelf heeft
geschapen, zodat jullie gemoedsrust bij hen kunnen vinden, en Hij
heeft liefde en genegenheid tussen jullie geplaatst.” (30:21)
“... Zij zijn een
gewaad voor jullie, en jullie zijn een gewaad voor hen.” (2:187)
Dit betekent dat
man en vrouw elkaar net als kleding bescherming en comfort bieden,
en dat de zwakheid van de een gecompenseerd wordt door de kracht van
de ander.
Er wordt veel
belang gehecht aan een vriendelijke behandeling van de echtgenote,
in die mate zelfs dat de Heilige Profeet heeft gezegd dat de beste
der moslims hij is, die zijn vrouw het beste behandelt.
Deze liefhebbende
relatie ontwikkelt deze goede eigenschappen, die uiting vinden in
het dagelijkse leven en de gemeenschap in het geheel ten goede
komen.
In feite is van de
Heilige Profeet opgetekend te hebben gezegd, dat “iemand die trouwt,
heeft de helft van zijn godsdienst voltooid”.
We leven echter in
een onvolmaakte wereld, en soms nopen ongelukkige relaties ertoe dat
een gemeenschap beëindigd moet worden. In dit geval geeft de islam
de vrouw het recht tot echtscheiding, die in technische termen
khula wordt genoemd.
Bij de
islamitische echtscheiding wordt grote nadruk gelegd op een
vriendelijke behandeling van de gescheiden vrouw.
“... Houd hen in
goedheid, of laat hen met goedheid gaan ...” (2:231)
Ik zal iets
voorlezen uit het werk van Maulana
Muhammad Ali,
waarin polygamie wordt besproken.
“Monogamie is de
regel in de islam en polygamie is slechts een uitzondering, die
onderworpen aan bepaalde voorwaarden is toegestaan. De twee volgende
verzen vormen het enige gezag voor de wettiging van polygamie, laten
we bekijken waar dit ons brengt:
‘En indien jullie
vrezen dat jullie niet rechtvaardig kunnen zijn tegenover
de wezen, huw dan zulke vrouwen die u
goed lijken, twee, of drie, of vier; maar indien jullie vrezen dat
jullie niet rechtvaardig zullen zijn, huw dan slechts één, of wat
jullie rechterhanden bezitten. Dit is gepaster voor jullie, opdat
jullie niet onrechtvaardig zullen zijn.’ (4:3)
‘En zijn vragen u
een oordeel aangaande de vrouwen. Zeg: Allah maakt jullie Zijn
oordeel aangaande hen bekend. En datgene wat aan u voorgelezen is in
het Boek aangaande de weduwen, aan wie jullie niet hebben gegeven
wat voor hen is bestemd, terwijl jullie niet geneigd zijn hen te
huwen.’ (4:27)
Het eerste van de
twee verzen nu laat polygamie toe onder de uitdrukkelijke voorwaarde
dat ‘jullie niet onrechtvaardig zijn tegenover
de wezen’, en wat bedoeld wordt, wordt door het tweede vers
duidelijk gemaakt, waarin er duidelijk verwezen wordt naar het
eerste vers in de woorden ‘datgene wat aan u voorgelezen is in het
Boek aangaande de weduwen’.
De Arabieren
maakten zich schuldig aan een dubbele onrechtvaardigheid tegenover
weduwen; zij gaven hen en hun kinderen geen aandeel in de erfenis
van hun echtegenoten, noch waren ze geneigd weduwen te trouwen die
kinderen hadden, omdat de verantwoordelijkheid voor het onderhoud
van de kinderen in dat geval op hun zou neerkomen.
De Koran heeft een
oplossing voor deze beide kwaden geboden; het gaf een aandeel van de
erfenis aan de weduwe, met ook een aandeel voor
de wezen, en het beval aan zulke weduwen te huwen, en stond
polygamie toe voor uitdrukkelijk dat doel. Men dient echter
duidelijk te begrijpen, dat monogamie de regel is in de islam, en
dat polygamie alleen toegestaan is als een
oplossingsmaatregel, en dat het niet ten behoeve van de man
is, maar ten behoeve van de weduwe en haar kinderen.
Deze toestemming
werd gegeven op een moment toen oorlogen, die de moslims opgedrongen
werden, het aantal mannen hadden gereduceerd, zodat er vele weduwen
en wezen overbleven, die in onderhoud moesten worden voorzien.
Er
werd een voorziening getroffen in de vorm van polygamie, zodat de
weduwe een huis en een voogd kon vinden en de
wezen ouderlijke liefde en genegenheid konden hebben.”
We zien dus dat
een vrouw in de islam werkelijk een vrij en
onafhankelijk persoon is, die in de ogen van God en de
maatschappij een gelijke partner is met de man. Aangezien haar
positie en rechten door de Heilige Koran zijn gespecificeerd, en in
praktijk belichaamd werden door de Heilige Profeet en zijn
metgezellen, zullen deze voor alle tijden en onder alle
omstandigheden blijven gelden.
|